
GR5 Alpen • Dag 27 • Col de Turini – Sospel
Nog twee wandeldagen en we staan op het strand van Menton-Garavan. Een luttele 43 kilometer nog. Eerst staat er een ontbijt op het programma in het hotel waar we verbleven. De eigenaar biedt ons weliswaar

Nog twee wandeldagen en we staan op het strand van Menton-Garavan. Een luttele 43 kilometer nog. Eerst staat er een ontbijt op het programma in het hotel waar we verbleven. De eigenaar biedt ons weliswaar

Het zou vandaag wel een etappe uit de Rally van Monte Carlo kunnen zijn, met onderweg een passage langs de beruchte Col de Turini (1604m). Maar wij doen de etappe al wandelend en een heel

Vandaag verlaat de GR5 het hooggebergte en komen we stilaan in het middelgebergte dat het grootste deel van het hinterland van Nice uitmaakt. Er maakt zich een zekere euforie van me meester. Ik ben erg

Uiteraard druipt de condensatie ’s ochtends van mijn tent. De locatie aan het riviertje was natuurlijk niet optimaal. Ik merk nog net op tijd dat ik mijn handdoek aan de gîte heb laten hangen nadat

Een korte etappe met de stevige beklimming van de Col du Blainon (2008m). Eén van de minpunten is de doortocht door het skidorp Auron. De lucht is eerder zwaar vandaag, een voorteken van een

Vannacht heb ik allesbehalve goed geslapen. Dat heet dan een nachtje in een refuge verblijven. Geef mij toch maar mijn tent! Om 7u krijgen we ontbijt in de refuge, waarna we ons klaarmaken. Kort na

Het is een frisse ochtend en om 7u40 zijn we weg. Dagdoel is vandaag Bousiéyas waar Vladimir en ik een onderkomen in de refuge moeten zien te bemachtingen. Na twee stapdagen zit mijn wandelmaat er

Vergeleken met andere stapdagen is het vandaag een rustige dag met slechts 800 stijgingsmeters. Vladimir zal dat na de voor hem zware etappe gisteren allicht niet kunnen beamen. Ik had een starttijd voorzien omstreek 9u,

Eén van de etappes waar ik wel naar uitkeek was deze van vandaag tussen Ceillac en Fouillouse, omdat ik het Lac Miroir en het Lac Saint-Anne wil zien. Toch ga ik ook met knikkende knieën,

Vandaag wordt er voor de verandering niet gewandeld. Eerst en vooral wacht ik op Vladimir, mijn wandelmaat uit België die me vanaf Ceillac zal vergezellen. Anderzijds kan ik mijn enkel nog extra rust geven voor

Vandaag is een heugelijke dag. Ik ben nu immers halfweg de tocht. Indien ik de afstand volledig was gewandeld zoals gepland, dan zou dat punt exact op de Col Fromage (2301m) liggen en die komt

Dit is de etappe waarin ik zal zien of mijn enkel het houdt. Na de pijn van de voorbije twee dagen heb ik toch een zekere angst dat het hier voor me zal stoppen. In