Vorig weekend was ik om familiale redenen in de Elzas en maakten Sasha, mijn zussen en ik een korte, maar prachtige wandeling in de aanpalende Vogezen, meer bepaald door het Massif du Taennchel. De naam zal GR5-wandelaars niet onbekend in de oren klinken. De GR5 loopt immers in een boog om het massief heen en
Met de GR100 of Chemins de la Guerre des Cent Ans is Frankrijk straks een nieuwe GR rijker. In de sporen van de Honderjarige Oorlog trek je eropuit tussen Montluçon en Poitiers, zo’n 400 kilometer verderop. Op het pad kom je langs tal van kastelen, historische plaatsen en andere monumenten. Het nieuwe traject werd al
ind maart trok ik enkele dagen naar het Pfälzerwald, een heuvelachtig en bosrijk gebied in het westen van Duitsland. Het Pfälzerwald vormt een geheel met de Noordelijke Vogezen. Prima wandelland met ontelbare klimmen, vergezichten, rotsen en kastelen. Deze wandeling vertrekt op een kleine parking aan de Etang du Fleckenstein (204m), net over de Duits-Franse grens
GPX: Je kan de GPX van deze wandeltocht downloaden via de kaart hieronder. Klik rechtsboven op “View the route in detail”. Je komt dan terecht op de website Openrunner, waar je de route kan downloaden. Kaart & Hoogteprofiel:
Onze GR58 loopt stilaan op zijn einde. We moeten pas dinsdagochtend terug in Montdauphin staan voor de trein naar huis. Maar ik neem liever het zekere voor het onzekere en vertrek liever al zondagnamiddag naar Montdauphin. Met andere woorden, er resten ons nog twee wandeldagen hier in het gebergte. Ceillac halen we niet, want dat
Heerlijk hebben we geslapen. We worden wakker met enkele zonnestralen. Al maken die ook weer gauw plaats voor wolken. En zo zal het de hele dag gaan. Om 8u30 zijn we weg. Het koppel dat gisterenavond laat toekwam tijdens een regenbui is al vertrokken en we zien ze nog net achter een sneeuwveld op de
Een etappe waar Sasha en ik flink naar uitkijken, want vandaag bivakkeren we bij het meer van Le Grand Laus, één van de drie Lacs du Malrif. Maar om er te geraken moeten we wel eerst meer dan 1000 meter klimmen. De eerste 5,5 kilometer van de klim zijn eigenlijk redelijk gemakkelijk met af en
Vandaag geen grote beklimmingen. We houden het simpel en wandelen rechtstreeks naar Abriès (1545m) in plaats van te klimmen naar de Collette de Gilly (2366m). Een redelijk vlakke etappe dus, waarbij we de loop van de rivier Guil door de vallei volgen, naar Ristolas en zo naar Abriès. Het is vooral de bedoeling om voldoende
We zien om 8 uur al verschillende wandelgroepen aan de GR beginnen in de richting van de Col Vieux, terwijl wij nog aan het ontbijt moeten beginnen. Haasten doen we ons dus niet, want het heeft geen enkele zin om zoveel mensen – waaronder groepen schoolkinderen en senioren – in te halen tijdens een beklimming.
We sliepen vannacht aan het beginpunt van de shuttlebus richting Chapelle de Clausis. Na de eerste stevige etappe gisteren laat ik aan Sasha de keuze: afdalen naar de Aigue Blanche en door de naaldbossen richting kapel, ofwel met de shuttle een eind naar boven. Het tweede lijkt mij het verstandigste om Sasha extra rust te
Bijna vier jaar na mijn passage op de Traversée des Alpes sta ik weer in Ceillac. Niet om de GR5 te wandelen. Dit keer is de GR58 of Tour du Queyras aan de beurt. En ik ben in goed gezelschap. Mijn zoon Sasha, inmiddels 9 jaar oud, stapt mee. We wandelen zonder specifiek doel en
Nog tijdens het tweede coronajaar (2021) had ik het plan opgevat om de GR58 Tour du Queyras met mijn zoon Sasha te wandelen, maar toen was hij nog te jong naar mijn zin. Vorig jaar is het niks geworden omdat hij fysiek niet in orde was en ik het risico niet wilde nemen. Dit jaar
Een korte verbindingsetappe naar het treinstation van Clelles-Mens met een spectaculair uitzicht.
De wind schudde vannacht flink aan de tent. Wanneer ik wakker word is het echter windstil. Het koppel aan mijn rechterkant is al vroeg in de weer en, als ik op het geluid af ga, al voor 7 uur weg. Ik heb vroeg ontbeten, maar blijf daarna nog even liggen om te lezen. De troep
Vandaag staat de koninginnenetappe op het programma. Ik wil de Grand Veymont (2341m), de hoogste berg van de Vercors, beklimmen en dan afdalen naar een mooi slaapplekje met uitzicht op de Mont Aiguille. Ik verlaat de boerderij in Gresse-en-Vercors, waar ik sliep, redelijk laat. Pas om 10u30 ben ik goed en wel op pad. Eigenlijk
Na de stevige dag gisteren, kan ik vandaag wat rustiger aan doen. Gresse-en-Vercors is mijn doel en daarvoor moet ik enkel de bergen oversteken, naar de oostkant van de verticale rotswand. Omdat ik tijd in overvloed heb, laat ik het ‘s ochtends rustig aan gaan. Het zonnetje moet nog flink vechten tegen de bewolking en
Natuurlijk heb ik slecht geslapen. Het terrein waarop ik sliep helde af en dus lag ik ‘s nachts meer naast mijn mat dan op mijn mat. Het ontbijt doet alvast deugd en ik probeer zo goed mogelijk te eten, want ik weet niet wat er vandaag komen gaat. Ik ben naar de Vercors gekomen zonder
Het zit de laatste tijd niet mee met de stiptheid van de treinen. Toen ik begin van de maand naar de Outdoor by ISPO-beurs in München ging, werden treinen afgeschaft of reden met veel vertraging rond. Daardoor had ik in totaal meer dan 11 uur vertraging op de heen- en terugreis samen. Voor de trip